HerstelWYS
HerstelWYS
Annemie Wysmans – HerstelWYS
Laatst bijgewerkt op 21/06/2026
Wat als een eetstoornis langzaam tussen jou en je kind komt te staan en de verbinding onder druk zet? In deze blog lees je, vanuit zowel ouder- als herstelperspectief, hoe je je kind weer kan zien los van de eetstoornis en hoe kleine momenten van echte verbinding een groot verschil kunnen maken.
Voor de eetstoornis was er misschien een vanzelfsprekende, warme band tussen jou en je kind. Samen shoppen, tussendoor gezellig lunchen om daarna opnieuw de winkels in te duiken. Gezinsuitstappen naar een pretpark, de bioscoop of gewoon samen onderweg zijn. Momenten die licht voelden. Verbonden. Normaal.
Wanneer een eetstoornis zijn intrede doet, verandert die vanzelfsprekendheid vaak ingrijpend. Kledij passen roept plots angst of afkeer op. Een lunch wordt beladen, omdat elke keuze op de menukaart gewikt en gewogen wordt. Uitstappen zijn niet meer mogelijk door beperkingen rond beweging of energie.
Gesprekken draaien steeds vaker rond eten, bewegen en regels.
Aan tafel ontstaan spanningen.
De eetstoornis komt letterlijk tussen jullie in te staan.
Als ouder kan dat voelen alsof je je kind langzaam kwijtraakt.
Alsof er een nieuwe “vertrouwenspersoon” is opgedoken, de eetstoornis, die meer invloed lijkt te hebben dan jij.
Veel ouders gaan, heel begrijpelijk, sterk focussen op de eetstoornis. Op eetmomenten. Op controleren, bijsturen en overtuigen.
Dit uit liefde. Uit angst. Omdat je je kind niet verder wil zien afglijden.
Maar hoe goedbedoeld ook: zo krijgt de eetstoornis vaak een hoofdrol in het leven van je kind. En ongewild ook in jullie relatie.
Net die verbinding is nochtans zo cruciaal. Een eetstoornis gedijt bij isolatie. Hoe meer afstand er ontstaat tussen jou en je kind, hoe meer ruimte de eetstoornis krijgt om zich vast te nestelen in haar hoofd.
Herstel vraagt geen strijd tegenover je kind, maar samen tegenover de eetstoornis.
Wat mij als moeder enorm geholpen heeft, is leren kijken naar mijn dochter los van haar eetstoornis. Mijn dochter heeft een eetstoornis. Ze is die eetstoornis niet. Ze heeft er niet voor gekozen. Het is haar overkomen.
En vooral rond eetmomenten schoof die eetstoornis als een soort maantje voor haar, waardoor ze even niet helemaal zichzelf kon zijn.
Als je goed kijkt, zie je dat vaak ook. Een andere blik. Stiller dan normaal, of net opvallend fel. Reacties die je vroeger niet kende.
Wij hebben de eetstoornis als gezin een naam gegeven.
Bij ons werd dat Freddy.
Dat hielp mij om de eetstoornis los te zien van mijn dochter.
Belangrijk: dit werkt niet voor iedereen. Sommige jongeren vinden het helpend, anderen niet. Bespreek dit altijd samen.
De eetstoornis kan evengoed “de ziekte”, “het duiveltje” of iets anders genoemd worden, zolang het voor je kind veilig voelt.
Door mijn dochter los te zien van haar eetstoornis, kon ik op bepaalde momenten weer écht contact met haar maken. Ik kon haar emoties beter zien. Haar worstelingen horen. En samen met haar verkennen wat zij nodig had op moeilijke momenten.
Tijdens rustige wandelingen konden we praten over wat ik zag gebeuren aan tafel. Ik kon luisteren naar hoe zij dat ervaarde.
We zochten samen naar steunende woorden of acties die haar net dat beetje meer houvast gaven. Die afspraken kon ik dan toepassen wanneer het moeilijk werd.
Verbinding herstellen begint altijd met opnieuw contact maken. Tijd nemen. Luisteren zonder oordeel, zonder om meteen te willen oplossen. Je kind zien, voorbij de eetstoornis.
Een eetstoornis slorpt veel energie op. De focus ligt terecht op lichamelijk herstel en eetgedrag. Maar vaak verdwijnt daardoor de ruimte voor fijne, verbindende momenten. Veel gezinnen voelen zich als het ware bevroren sinds de eetstoornis hun leven is binnengewandeld.
Toch zijn juist die kleine, eetstoornisvrije momenten zo waardevol. Ze geven energie. Ze herinneren aan wie jullie zijn als gezin. En ze laten je kind opnieuw voelen dat hij/zij meer is dan de eetstoornis.
Gezinnen zijn hier vaak bijzonder creatief in:
Het maken van zulke hulpmiddelen kan op zich al een verbindende activiteit zijn.
Uiteraard hou je rekening met het advies van arts of diëtist. Maar het moment zelf staat los van de eetstoornis. Jullie als gezin staan weer centraal.
Verbinding herstellen vraagt tijd, mildheid en geduld.
Maar elke kleine stap telt.
Wil jij als ouder of als gezin opnieuw werken aan verbinding en voorkomen dat de eetstoornis tussen jullie in blijft staan?
Dan nodig ik je van harte uit om contact op te nemen.
Bachelor Maatschappelijk werk
Sociale hoge school Heverlee (2002)
Diverse vormingen via Eetexpert:
Multi Family Therapy (MFT) – Ukja Antwerpen
Family Matters – UPC KULeuven
Ervaringsdeskundige vrijwilliger – ANBN
Basics van coaching – Syntra PXL
ACT Therapeut – Allegre